بهبود انتقال گرماي جابه‌جايي برج‌هاي خنك‌كننده خشك با استفاده از نانوسيال آلي– فلزي نيكل

در اين پژوهش، يك مطالعه عددي در مورد افزايش انتقال گرماي جابه‌جايي در مبدلي به طول L و قطر D، كه از ديواره‌هاي جانبي با شار سرمايشي ثابت q خنك و نانوسيال همگن آلي – فلزي نيكل با دبي ثابت و دما TH وارد و با دما TC خارج شده، انجام شد. نتيجه‌هاي به‌دست آمده از حل هم‌زمان معادله‌هاي حاكم براي نانوسيالات، اكسيد مس، اكسيد آلومينيم، اكسيد تيتانيم و آلي– فلزي نيكل نشان داد، با توجه به تفاوت مقدارهاي دماي خروجي مبدل، عدد ناسلت و ضريب انتقال گرماي جابه‌جايي متوسط براي نانوسيالات يادشده، با كسر حجمي، دما، سرعت سيال ورودي و شار سرمايشي ثابت؛ دماي خروجي مبدل براي نانوسيال آلي– فلزي نيكل بيش از ساير نانوسيالات كاهش مي‌يابد. بررسي تأثير شار سرمايشي با دما، سرعت و كسر حجمي ثابت نشان داد، با افزايش شار سرمايشي، دماي خروجي كاهش و مشخصه گرمايي مبدل بهينه ولي عدد ناسلت و ضريب انتقال گرماي جابه‌جايي متوسط به دليل عدم تغيير ابعاد هندسي مبدل ثابت مي‌مانند. همچنين، مطالعه تأثير كسر حجمي با دما، سرعت و شار سرمايشي ثابت نشان داد، با افزايش كسر حجمي، دماي خروجي كاهش و مشخصه گرمايي مبدل بهينه اما عدد ناسلت و ضريب انتقال گرماي جابه‌جايي متوسط، كاهش مي‌يابند و درنهايت بررسي تأثير دماي نانوسيال ورودي مبدلبا كسر حجمي، سرعت سيال ورودي و شار سرمايشي ثابت، نشان داد، با افزايش دماي ورودي، دماي خروجي افزايش يافته ولي عدد ناسلت و ضريب انتقال گرماي جابه‌جايي متوسط به دليل عدم تغيير ابعاد هندسي مبدل و ثابت مي‌مانند.