تاثيـر اجراي رويكرد كلاس معكوس بر پيشرفت تحصيلي، انگيزه يادگيـري، احساس تعلق، انگيزه پيشرفت و خودتنظيمي در مقايسه با رويكرد سنتي در بين دانش آموزان پايه ششم دوره ابتدايي

هدف از اين پژوهش بررسي تاثير اجراي رويكرد كلاس معكوس بر يادگيري، احساس تعلق، انگيزش و خودتنظيمي در مقايسه با رويكرد سنتي مي‌باشد. روش پژوهش از لحاظ هدف از نوع كاربردي و از نظر ماهيت در زمره تحقيقات شبه آزمايشي قرار دارد. جامعه پژوهش، دانش آموزان پايه ششم دوره ابتدايي شهر بابلسر به تعداد1450نفر در سال تحصيلي 97-96 مي‌باشد. نمونه‌گيري از ميان مدارسي كه در طرح تدريس تخصصي شركت كرده‌اند انجام شد، بطوري‌كه در گروه كنترل 30 نفر و در گروه آزمايش نيز 30 نفر همتاسازي شدند. ابزارهاي مورد استفاده در پژوهش سه پرسشنامه استاندارد انگيزه يادگيري(توان، چين و شي)،احساس تعلق به مدرسه (بري، بتي و وات)، انگيزش پيشرفت(واينر)، و پرسشنامه خود تنظيمي(بوفارد) و براي سنجش تاثير رويكرد كلاس معكوس بر يادگيري دروس علوم و رياضي از آزمون محقق ساخته به عنوان پيش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده گرديد. براي تجزيه و تحليل اطلاعات نيز از روش‌هاي آمار توصيفي و استنباطي (تحليل كواريانس و آزمون تي مقايسه ميانگين‌ها) استفاده شده است. يافته‌ها نشان دادكه رويكرد كلاس معكوس بر متغيير پيشرفت تحصيلي علوم( با مقدار f=0.00) و رياضي( با مقدار f=0.010) تاثير معناداري داشته است. در رابطه با انگيزه يادگيري علي رغم تاثير معنا دار در برخي مولفه‌هاي انگيزه يادگيري، اما به طور كلي(مقدار f=0.554 ) رويكرد كلاس معكوس در انگيزه يادگيري علوم و رياضي موثر نبوده است، اما استفاده از رويكرد كلاس معكوس در مقايسه با رويكرد سنتي بر متغيرهاي احساس تعلق، انگيزش و خودتنظيمي تاثير مثبت داشته است.

no abstract