بررسي رابطه ابعاد شوخ طبعي و سبك هاي دلبستگي( ايمن، نا ايمن، دوسوگرا ) در افراد اضطرابي

سبك هاي دلبستگي بازنمايي ذهني ازخود و ديگران را انعكاس مي دهند و به جهت گيري هاي مختلف در ارتباطات نزديك منجر مي شوند كه نه تنها در كودكي ، بلكه در بزرگسالي نقش بسيار اساسي در برقراري ارتباط با ديگران دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه ابعاد شوخ طبعي با سبك هاي دلبستگي (ايمن ، ناايمن و دوسوگرا) در افراد اضطرابي مي باشد. در اين مطالعه، همبستگي شامل 53 نفر از افراد با تشخيص اضطراب مي باشد كه به صورت در دسترس در سال 98-1399 انتخاب شدند. به منظور جمع آوري داده ها ، پرسشنامه هاي شوخ طبعي و سبك هاي دلبستگي اجرا شدند و به منظور محاسبه، تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار SPSS ورژن 21 و آزمون همبستگي پيرسون استفاده شد. نتايج حاصل دلالت بر اين داشتند كه از ميان مقياس هاي شوخ طبعي و سبك هاي دلبستگي در افراد اضطرابي، در زير مقياس لذت از شوخي با سبك دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ اﯾﻤﻦ )331/.( ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﻣﻌﻨﺎداري دارد)0/05(. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ زﯾﺮ ﻣﻘﯿﺎس ﺧﻨﺪه ﺑﺎ ﺳﺒﮏ دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ اﺟﺘﻨﺎﺑﯽ )0/229( راﺑﻄﻪ ﻣﻌﻨﺎدار در ﺳﻄﺢ ﻣﻌﻨﺎداري )0/05( دارد. اﯾﺬا در زﯾﺮ ﻣﻘﯿﺎس ﺷﻮخ ﻃﺒﻌﯽ در رواﺑﻂ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﺎ ﺳﺒﮏ دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ اﺟﺘﻨﺎﺑﯽ )0/355( ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﻣﻌﻨﺎداري )0/01( دارد. در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﯿﺎن ﮐﺮد ﮐﻪ اﻓﺮاد داراي اﺿﻄﺮاب ﺑﺎ ﺳﺒﮏ دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ اﯾﻤﻦ ﻟﺬت ﺑﯿﺸﺘﺮي از ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ و اﻓﺮاد ﺑﺎ ﺳﺒﮏ دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ اﺟﺘﻨﺎﺑﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻧﺪ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﻓﺮاد اﺿﻄﺮاﺑﯽ ﺑﺎ ﺳﺒﮏ ﻫﺎي دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ اﺟﺘﻨﺎﺑﯽ در رواﺑﻂ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﻮخ ﻃﺒﻊ ﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ.