تحليل و بررسي انگارۀ «وعدۀ فرجام شناختي» در الهيات اميد يورگن مولتمان

زندگي اجتماعي بشر در ميان آرمان كاميابي ابدي و آرمان­شهر محفوف به عدل و صلح از يك سو، و رنج ناشي از واقعيات تلخ حيات جمعي او مانند مرگ، استثمار، فقر و ... از سوي ديگر، ذهن بسياري را براي ارضاي گرايش­هاي اُتوپيايي و غلبۀ بر رنج و شر، به خود مشغول كرده است. فيلسوفان دين،­ روان­شناسان و جامعه­شناسان همگي در­پي نسخه­اي راه­گشا جهت اميد­بخشي در پرتو آينده­اي روشن براي بهبود زندگي جاي مردم بوده­اند. انگارۀ "وعده" شايد از مهمترين مفاهيم پركاربرد در نظريات علوم انساني و بويژه كتب مقدس بوده است. مولتمان كه در بحبوحۀ آشوب جنگ جهاني دوم و اوج نوميدي مردم از فرهنگ مدرنيته و الهيات فرهنگي اروپا، الهيات اميد را با تأكيد بر وعدۀ فرجام­شناختي نوشت، درپي تدوين دكترين سنتز شده­اي از ماركسيسم و مسيحيت، آيندۀ موعود تاريخ حيات بشر را با خوانشي بديع از تثليث اجتماعي همراه ساخت و در ملكوت عدل و صلح خداي عهدين گره زد، نيز وعدۀ فرجام­شناختي را در كنار ايمان به خدا كه در رويداد منحصر بفرد صليب و رستاخيز مسيح محقق گرديد، زمينه داوري اخلاقي و محبت خدا به انسان دانست. اين مقاله با روش تحليلي اسنادي با بررسي مهمترين آثار دورۀ اول الهيات يورگن مولتمان، الگوي ابتكاري مولتمان يعني تفسير "فرجام­شناختي وعده" را مهمترين چارۀ چالش بحران اجتماعي و الهياتي جامعۀ مسيحي مي­انگارد؛ لذا تبيين و تحليل چيستي وعدۀ فرجام­شناختي، چرايي و خاستگاه فلسفي و الهياتي وعده، زمان بروز و ظهور آن از يك سو و رابطۀ وعده با ايمان، عشق، اميد و عمل از جمله مسائلي هستند كه نگارندگان اين مقاله در پي تحليل و بررسي آن از ديدگاه مولتمان در الهيات مسيحي مي باشند.

no abstract