تحليل ژئوپليتيك انتقادي از منظر رئاليسم انتقادي

ژئوپليتيك انتقادي از رويكردهاي تاثيرگذار در ژئوپليتيك، در دهه‌ي ۱۹۸۰ مطرح شد. به نظر مي‌رسد كه ژئوپليتيك انتقادي به لحاظ فلسفي، فروكاست‌گرايانه و از همين رو براي تبيين ژئوپليتيكي نابسنده است. پژوهش حاضر از نوع بنيادي و نظري است كه از روش تحليل فلسفي(استدلال عقلاني)، و منابع كتابخانه‌اي استفاده مي‌كند. هدف، تبيين و نقد بنيان‌هاي هستي‌شناسانه‌، شناخت‌شناسانه و روش‌شناسانه‌ي ژئوپليتيك انتقادي است. ابتدا تبييني نسبتاً جامع از ژئوپليتيك انتقادي از ديد ژئورايد اتوتايل و سيمون دالبي ارائه مي‌شود. سپس مولفه‌هاي فلسفه‌ي علمِ رئاليسم انتقادي روي باسكار به عنوان مبناي نظري مكمل معرفي مي‌شوند. در نهايت بر مبناي رئاليسم انتقادي (استعلايي) به تبيين و نقد ژئوپليتيك انتقادي پرداخته مي‌شود. نشان داده مي‌شود كه ژئوپليتيك انتقادي داراي يك هستي‌شناسيِ ايده‌آليستي و ذهنيت‌محور، شناخت‌شناسي پساساختارگرايانه و روش‌شناسي هرمنوتيكي است. اين رويكرد داراي نوعي نگاه نقادانه‌ي صرف(برآمده از واسازي دريدا و قدرت‌ـ‌دانش فوكو) است بي‌آنكه شناخت دقيقي از موضوع مورد مطالعه‌اش ارائه كند