پيش‌بيني كيفيت زندگي زناشويي براساس تعهد و همدلي زوجين در دانشجويان متأهل دانشگاه آزاد اسلامي واحد قم

مقدمه: كيفيت زندگي در برگيرنده‌ي شاخصه‌هاي مهمي است كه يكي از آن‌ها كيفيت زندگي زناشويي است. هدف: هدف از پژوهش حاضر پيش‌بيني كيفيت زندگي زناشويي براساس تعهد و همدلي زوجين بود. روش: پژوهش حاضر از نوع مطالعات توصيفي-همبستگي است. جامعه آماري اين پژوهش را كليه دانشجويان متأهل دانشگاه آزاد اسلامي واحد قم در سال تحصيلي ۹۹-۱۳۹۸ تشكيل دادند كه در قالب طرح پژوهش همبستگي، تعداد ۱۶۰ نفر به عنوان نمونه پژوهش با روش نمونه‌گيري تصادفي چندمرحله‌اي از بين آنان انتخاب شدند و مقياس كيفيت زناشويي باسبي و همكاران (۱۹۹۵)، مقياس تعهد زناشويي آدامز و جونز (۱۹۹۷)، و مقياس همدلي قرباني و همكاران (۱۳۸۹) را تكميل نمودند. داده‌هاي بدست آمده براساس تحليل رگرسيون چندگانه و با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۳ مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: نتايج حاصل از پژوهش نشان داد كه، كيفيت زندگي زناشويي براساس تعهد زوجين قابل پيش‌بيني است (۲/۸۷۰=t و ۰/۰۰۵ P و ۰/۲۱۸= β) و همبستگي مثبت و معناداري بين اين دو متغير وجود دارد. همچنين مي‌توان گفت كه كيفيت زندگي زناشويي براساس همدلي زوجين قابل پيش‌بيني است (۳/۸۴۹=t و ۰/۰۰۱ P و ۰/۲۹۲= β) و همبستگي مثبت و معناداري بين اين دو متغير وجود دارد. نتيجه گيري: نتيجه‌گيري كلي حاكي از آن بود كه كيفيت زندگي زناشويي براساس تعهد و همدلي زوجين قابل پيش‌بيني است. بنابراين توصيه مي‌شود كه زوج درمانگران به متغيرهاي مذكور توجه كرده و براساس آن‌ها برنامه‌هايي براي بهبود كيفيت زندگي زوجين طراحي كنند.