تأثير فرايند تثبيت تركيب آهك و نانوسيليس بر مقاومت فشاري و وارفتگي خاك‌هاي مارني در حالت اشباع

خاك هاي مارني در حالت خشك داراي مقاومت نسبتاً خوبي هستند اما اين خصوصيات در تماس با آب دچار افت زيادي مي شود. عدم شناخت رفتار خاك هاي ريزدانه رسي و به خصوص مارن ها مي تواند سازه ها و بناهاي ساخته شده بر روي چنين خاك هايي را دچار چالش اساسي نمايد. براين اساس هدف از پژوهش حاضر بررسي مشخصات ژئوتكنيكي خاك هاي مارن و ارائه راهكار جهت بهبود رفتار وارفتگي و خصوصيات مهندسي اين خاك ها در حالت اشباع است. در اين راستا براي دست يافتن به اهداف اين پژوهش، به بررسي تأثير افزودن آهك و تركيب آهك و نانوسيليس بر ويژگي هاي ژئوتكنيكي خاك (حدود اتربرگ، مقاومت فشاري، رسوب و وارفتگي) با توجه به زمان عمل آوري نمونه ها پرداخته شده است. براساس نتايج مقاله حاضر افزودن آهك و نانوسيليس به خاك مارن منجر به كاهش شاخص پلاستيسيته خاك مارن شده است. با توجه به نتايج آزمايش وارفتگي، افزودن بيش از 0.7% نانوسيليس به خاك مارن حاوي 2% آهك، مانع فروپاشي و گسيختگي نمونه در آب شده است. همچنين نتايج آزمايش هاي مقاومت فشاري محدود نشده نشان مي دهد، حضور 6 درصد آهك با 0.7 درصد نانوسيليس در زمان عمل آوري 28 روزه، مقاومت فشاري نمونه را به kg/cm14.22 رسانده است كه نسبت به خاك طبيعي حدود 90% افزايش يافته است.