بررسي ابعاد حقوقي مسئوليت كيفري اطفال با رويكرد قانون مجازات اسلامي مصوب 1392

مسئوليت كيفري اطفال و نوجوانان در حقوق كيفري ايران با توجه به قوانين در طول زمان تغييرات فراوان يافته است. قانون مجازات اسلامي مصوب 1392 در يك رويكرد علمي و تا حد ممكن از نظر فقهي در اين مسير گام برداشته است و توانسته در جرايم تعزيري به سن بلوغ توجه نكند، بلكه خود صرف نظر از سن بلوغ، و بدون تبعيض بين دختران و پسران، سن خاصي را براي عدم مسئوليت كيفري مطلق، مسئوليت كيفري نسبي، و مسئوليت كيفري تام البته به شكل تخفيف يافته تعيين كرده است. دستاورد مقاله براين است كه اشتراط كمال عقل و رشد جزايي در مسئوليت ناشي از جرايم موجب حد و قصاص، توجه به سن خاص پانزده تا هجده سالگي تمام شمسي در جرايم تعزيري و عدم توجه به سن بلوغ شرعي، عدم تبعيض در مسئوليت كيفري بين دختران و پسران و نهايتاً افزايش سن مسئوليت كيفري دختران، دادن تكليف و اختيار به دادگاه براي تعيين اقدامات تأميني و تربيتي در چهارچوب مشخص و نظام مند در خصوص اطفال و نوجوانان 9 تا 15 سال تمام شمسي و عدم مسئوليت مطلق اطفال زير 9 سال، شاخصه هاي نظام مسئوليت تخفيف يافته اطفال و نوجوانان، نزد فقها و  قانون مجازات اسلامي مصوب 1392 محسوب مي شوند.