نقش پليس در پيشگيري موقعيت مدار از جرايم اخلاقي

زمينه و هدف: جرايم اخلاقي، به عنوان يك پديده مخرب اجتماعي از جمله مسائل مهمي مي باشد كه در علوم جنايي به ويژه جرم شناسي قابل طرح و بررسي است. گسترش اين نوع جرايم عواقب ناگواري چون از بين رفتن احساس امنيت، سستي بنيان خانواده، جريحه دار شدن احساسات عمومي، شيوع بي قانوني در جامعه و حتي ارتكاب ساير جرايم را به دنبال خواهد داشت. لذا اين پژوهش با هدف، «بررسي و تحليل نقش پليس در پيشگيري موقعيت مدار از جرايم اخلاقي» انجام شده است. روش شناسي: باتوجّه به ماهيّت موضوع، پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و به لحاظ گردآوري اطلاعات به روش اسنادي و از طريق مطالعه قوانين داخل، اسناد بين المللي و منابع معتبر انجام شده و اطلاعات به دست آمده به صورت توصيفي- تحليلي مورد تجزيه وتحليل قرار گرفته است. يافته ها و نتيجه گيري: مهمترين اقدامات و تدابير نظارتي كنترلي پليس در پيشگيري موقعيت مدار از جرايم اخلاقي عبارتند از: مراقبت و محافظت از آماج‌هاي جرايم اخلاقي در مقابل بزهكاران، افزايش خطر شناسايي بزهكاران جرائم اخلاقي، پرهيز از تحريك بزهكار توسط بزه‌ديده، آموزش و آگاهي پليس به بزه‌ديدگان جرايم اخلاقي در جهت اجتناب از وضعيت‌هاي جرم‌زا. بنابراين پليس با اتخاذ تدابير و اقداماتي كه نتيجه آن خطر ساز كردن ارتكاب جرم و تغيير شرايط و موقعيت هاي مجرم و حمايت از بزه ديدگان احتمالي كه آماج جرايم اخلاقي محسوب مي گردند، وضعيتهاي ما قبل را مختل كرده و معادله جرم را بر هم مي زند و از گذار انديشه مجرمانه به فعل پيشگيري مي كند.