بررسي كارايي الگوريتم دسته ذرات در تنظيم ضرايب هيزن‌ ويليامز مدل شبكه توزيع آب

هدف اين مقاله بررسي كارايي الگوريتم دسته ذرات در تنظيم ضرايب هيزن ويليامز لوله‌هاي شبكه توزيع آب مي‌باشد. براي مقايسه، الگوريتم جامعه مورچگان انتخاب شده است. در مجموع با تلفيق الگوريتم بهينه‌ساز دسته ذرات و جامعه مورچگان با مدل شبيه‌سازEPANETدر محيط متلب پنج مدل الگوريتم دسته ذرات و سه مدل الگورتيم جامعه مورچگان ساخته شده است. براي صحت‌سنجي و ارزيابي اوليه مدل‌ها، از شبكه دوحلقه‌اي و براي بررسي تفضيلي آن ها از شبكه توزيع آب اهر استفاده شده است. مقايسه نتايج براي 20 اجراي متوالي مدل‌ها در شبكه دوحلقه‌اي نشان مي‌دهد كه از بين مدل‌هاي دسته ذرات، مدل SPSO با 11 مورد رسيد به جواب واقعي بدترين و مدل HMPSO2 با 20 بار رسيدن به جواب واقعي بهترين عملكرد را دارد. همچنين از بين مدل‌هاي جامعه مورچگان، مدل ACO1 با يك بار رسيدن به جواب واقعي بدترين و مدل ACO3 با 20 بار رسيدن به جواب واقعي بهترين عملكرد را دارد با اين تفاوت كه فضاي جستجوي مدل ACO3 بسيار كوچك تر از مدل ACO1 مي‌باشد. مقايسه نتايج مدل HMPSO2 و ACO1 براي شبكه توزيع آب اهر نشان مي‌دهد كه هر دو مدل به خوبي توانسته‌اند ضرايب هيزن ويليامز لوله‌هاي شبكه را تعيين كنند، با اين تفاوت كه HMPSO2 از نظر تعداد ارزيابي توابع هدف 5 برابر كم تر و از نظر زمان رسيدن به جواب بهينه 6 برابر سريع‌تر نسبت به ACO1 توانسته است جواب بهينه را پيدا كند و از عملكرد بهتري برخوردار است.