رابطه استرس شغلي با جو سازماني، كيفيت زندگي كاري و دلبستگي شغلي

The Relationship of Job Stress with Organizational Climate, Quality of Work Life, and Job Involvement

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه استرس شغلي با جو سازماني، كيفيت زندگي كاري و دلبستگي شغلي كاركنان شركت برق منطقه‌اي غرب بود. طرح پژوهش توصيفي از نوع همبستگي و جامعه آماري شامل تمامي كاركنان مرد ستادي شاغل در شركت برق منطقه‌اي غرب بود. نمونه‌اي شامل 142 نفر به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شد. پرسشنامه‌هاي كيفيت زندگي كاري والتون، دلبستگي شغلي لاداهل و كنجر، جو سازماني هاپين و كرافت و منبع استرس شغلي اسيپو جهت اندازه‌گيري متغيرهاي پژوهش بين اعضاي نمونه توزيع شد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه در نرم‌افزار SPSS-19 استفاده شد. نتايج حاصل از تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد كه همبستگي بين استرس شغلي با جو سازماني، كيفيت زندگي كاري و دلبستگي شغلي منفي و معني‌دار است.

Introduction The purpose of this study was to investigate the relationship of job stress with organizational climate, quality of work life, and job involvement in employees of West Regional Electricity Company. Method The research design was descriptive-correlational and the statistical population included all male employees of West Regional Electricity Company. From this population, 142 employees were selected by convenience sampling method. Walton’ Quality of Work Life Questionnaire (1973), Ladahel & Conner’ Work Inventory (1965), Hopin and Kraft’s Organizational Climate Questionnaire (2000), and Osipow’s Occupational Stress (1998) Questionnaire were used for data gathering. For data analysis Pearson correlation coefficients and multiple regression analysis were used by SPSS-19 software. Results The results of Pearson correlation coefficients showed that the relationships of job stress with organizational climate, job involvement, and quality of work life were negative and significant. Discussion Paying attention to the employees’ work conditions, and managers' awareness of these variables can reduce the negative effect of job stress.