واكاوي ارزهاي ديجيتال از منظر فقه و حقوق

ارزهاي ديجيتال به دليل پيچيدگي­هاي متعدد و شبهات فراواني كه پيرامون آن­ها مطرح است نيازمند بررسي دقيق هستند.در اين مقاله سعي شده كه در وهله اول به شرح و تبيين دقيق ارزهاي ديجيتال پرداخته شود تا غبار شبهات از هويت حقيقي اين ارزها زدوده گردد؛ و در ادامه مسير پژوهش، جايگاه اين ارزها در فقه اسلامي و حقوق ايران مورد بررسي قرار گرفته است. براساس نتايج به دست آمده، ارزهاي ديجيتال، نوعي از پول، در فضاي مجازي هستند كه در بستر شبكه اينترنت به وجود آمده و داراي ماهيت پولي­اند .و از منظر فقهي مال محسوب شده و از جمله عيون به شمار مي­روند. در نگاه اول، ارزهاي ديجيتال بسسيار پيچيده و مبهم به نظر مي­رسند؛ اما در واقع ماهيت ساده­اي دارند كه در كنار معايب، مزايا و نظرات مختلف مطرح شده پيرامون آن­ها، در سراسر جهان، حقيقت وجودي اشان، مفقود شده است. با توجه به معايب و ابهاماتي كه در مورد آن‌ها مطرح گرديده، ارزهاي ديجيتال تا مرتفع شدن ابهاماتشان، از تاييد شرعي بهره‌مند نخواهند شد. در اين پژوهش، براي فهم دقيق موضوع و توسعه مفهموم اين ارزها جهت تبيين دقيق‌تر فقهي و حقوقي، از روش تحقيق بنيادي و مطالعه موردي استفاده شده است. و در نهايت راهكارهاي بسيار موثري براي استفاده از ارزهاي ديجيتال، بيان شده، كه اين راهكارها، مي‌توانند، ميزان قابل توجهي از معايب آن­ها را برطرف نمايند.

no abstract