عدم اداي حق بندگي

فاقد عنوان لاتين

بر اساس آموزه قرآن كريم، فلسفه خلقت آدميان و جنيان، بندگي خداوند است و اساساً پرستش حق، يكى از امور فطرى بشر است؛ «وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِيعْبُدُونِ؛ و جنّ و اِنس را نيافريدم، مگر براي آنكه مرا پرستش كنند.» به همين جهت، قديمىترين و زيباترين آثار ساختمانىِ تاريخ، مربوط به معبدها و مسجدهاست. همچنين، احساسات عميق انسان، ميل به بىنهايت، عشق به كمال و علاقه به بقاست و رابطه با خداوند و پرستش او، تأمين‌كننده اين تمايلات فطرى است. نماز و عبادت، رابطه انسان با سرچشمه كمالات، اُنس با محبوب واقعى است. بنابراين، پرستش، گذشته از فلسفه خلقت، ريشه عميق فطرى در وجود آدمي دارد. حال اين سؤال مطرح است كه چرا عده‌اي از مردم، از اين فلسفه خلقت و نداي فطرت خويش غافل شده، توفيق عبادت و بندگي از آنها گرفته مي‌شود؟ در اين باره، جاي بحث بسيار است؛ اما ضمن دو مقاله پيش رو، مي‌كوشيم كه عوامل سلب توفيق بندگي را در دعاي نوراني ابوحمزه ثمالي به‌اختصار تبيين نماييم.

فاقد چكيده لاتين