منشور جواني از ديدگاه امام علي ع با رويكرد نامه 31 نهج‌البلاغه

فاقد عنوان لاتين

تعليم و تربيت، يكي از مسائل مهم جوامع بشري است كه همواره مورد توجه انديشمندان و متفكران قرار گرفته است. اهميت دوره جواني و جايگاه ويژه جوانان، ضرورت تربيت آنان را دو چندان كرده است. در اين راه بهره ­گرفتن از شيوه‌هاي تربيتي مربيان مطمئن، ضرورت ديگري است. مكتب حيات‌بخش اسلام، بهترين نوآوري را در شيوه‌ها و روش‌هاي تربيتي براي پيروان خود ارائه داده است كه كشف و استفاده از آن‌ها، ره‌توشه بزرگي براي پيروان اين مكتب به شمار مي‌آيد. از نظر الگويي نيز روش‌هايي را مي‌توان در زندگي عملي و رفتار و گفتار پيشوايان ديني و مربيان بزرگ بشريت جستجو كرد؛ زيرا روش معصومان: برگرفته از مكتب توحيد و آموزه‌هاي ديني است و پيروي از كامل‌ترين رهنمودهاي تربيتي را به همراه دارد. در ميان سخنان گهربار ائمه: كه پس از گذشت قرن‌ها با مشقات فراوان به دست ما رسيده است، سخنان اميرالمؤمنين ع است كه توسط سيد رضي; در نهج‌البلاغه گرد آمده است و جايگاه عظيمي دارد. اين سخنان، دريايي چنان ژرف از مسائل فكري، اخلاقي، علمي، سياسي، اجتماعي، نظامي و ساير ابعاد زندگي بشري است كه «برادر قرآن» نام گرفته است. در ميان خطبه‌ها، نامه‌ها و حكمت‌هايي كه سه بخش اين كتاب ماندگار را تشكيل مي‌دهند، نامه‌اي گران‌سنگ از پدري در سن 60 سالگي به فرزند رشيدش كه در آن دوران 30 سال داشته، وجود دارد و در حقيقت، منظومه‌اي فكري است كه مي‌تواند مبناي شخصيت علمي و عملي انسان‌ها را تشكيل دهد.

فاقد چكيده لاتين