بررسي قصه رمزي حي ابن يقظان ابن سينا

چگونگي هبوط روحي آدمي از عالم علوي و نزول آن در قفس جسماني از موضوعات مورد بحث در بيشتر مكاتب فكري –فلسفي و عرفاني است‌. در اين زمينه اين سينا با دفاع از نظريه دوگانگي روح و تن‌. مانند بسياري عرفاي مسلمان از پيشگامان تصوير هبوط روح در جسم به صورت نمادين است و بيان مفاهيم به صورت نمادين و در قالب حكايت و تمثيل‌، از ديرباز در سخن حكيمان و شاعران جهان آمده است‌. ابن سينا بر آن است كه بيان نمادين وسيله‌اي هنري است كه آن را بايد عصاي سحرآميز ادب فارسي يا كليد فهم آن را توصيف كرد و آن تعليل تخيلي يا زبان حال است‌. تعليل تخيلي در موجودات بي روح يا موجوداتي كه نمي‌توانند سخن بگويند به زبان حال متوسل مي‌شود‌. قصيده عينيه اين سينا نيز در بين آثار انديشمندان مسلمان‌، در زمره آثاري به شمار ‌‌‌‌‌‌‌‌مي‌آيد كه با زبان نمادين به تبيين دوگانگي روان و بدن ‌‌‌‌‌‌‌‌مي‌پردازد‌. اين نوشتار به بيان رمزپردازي‌، چگونگي شكل‌گيري آن و عوامل مؤثر در پيدايش داستان‌‌‌‌‌‌‌‌هاي رمزي-عرفاني در آثار متفكران مسلمان ‌‌‌‌‌‌‌‌مي‌پردازد‌.