نقش زيارت در تقويت باورهاي ديني

انسان به فطرت خويش، دوستدار محبت است. از اين رو، به افراد خاصي علاقه‌مند مي‌شود و به آن‌ها عشق مي‌ورزد. زيارت، بهترين نمونۀ بزرگ‌داشت و ارادت به آستان بزرگان دين است؛ زيرا بار سفر بستن و سختي‌هاي سفر را تحمل كردن، نشان مي‌دهد كه عشق و محبت خالصانه، وجود زائر را فرا گرفته و او را مشتاق زيارت انساني كامل كرده است. خود زيارت، يك مكتب است؛ مكتبي داراي متعالي‌ترين انديشه‌ها و اصول عملي كه اگر با آداب و شرايط آن انجام شود، مى‌تواند يكي از زيباترين حركت‌هاي معنوي را ترسيم كند. بي‌شك زيارت امامان: كاركردهاي گوناگون تربيتي، سياسي، اجتماعي و ديني دارد. اين نوشتار مى‌كوشد به يكي از كاركردهاي زيارت كه تقويت باورهاي ديني است، بپردازد.