شناسايي مولفه‌ها و شاخص‌هاي تاب‌آوري سازماني باشگاه‌هاي ورزشي خصوصي

زمينه: تاب‌آوري سازماني يعني سازمان‌ها در برابر بحران‌ها، بقاي خود را حفظ كنند، مقاومت خوبي داشته باشند و عملكرد خود را بهبود بخشند. هدف: هدف اين پژوهش شناسايي مولفه‌ها و شاخص‌هاي تاب‌آوري سازماني براي باشگاه‌ها ورزشي خصوصي است. روش‌ها: جامعه پژوهش شامل خبرگان علمي و اجرايي در حوزه مديريت ورزشي هستند. براي جمع آوري نمونه از روش نمونه‌گيري گلوله برفي استفاده شد. براي جمع آوري اطلاعات از مصاحبة نيمهساختاريافته شد. لذا در اين مطالعه كيفي از روش تحليل مضمون (تم) استفاده شد و از طريق تحليل داده‌هاي حاصل از متن مصاحبه‌ با 17 تن از خبرگان علمي و اجرايي در حوزه مديريت ورزشي، مولفه‌ها و شاخص‌هاي تاب‌آوري سازماني باشگاه‌هاي ورزشي خصوصي شناسايي شدند. يافته‌ها: طبق يافته‌ها، مولفه تاب‌آوري سازماني شامل سه شاخص آگاهي موقعيتي، مديريت آسيب‌پذيري كليدي، قابليت تطابق‌پذيري با 15 كد اوليه؛ مولفه موانع تاب‌آوري سازماني شامل پنج شاخص با 16 كد اوليه؛ مولفه تسهيل‌كننده‌هاي تاب‌آوري شامل پنج شاخص با 17 كد اوليه؛ و در نهايت مولفه راهبردهاي تاب‌آوري شامل پنج شاخص با 17 كد اوليه است. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش مي‌توان براي توسعه تاب‌آوري سازماني در باشگاه‌هاي ورزشي از طريق اتخاذ سياست‌ها و تعيين ساختارهاي مناسب و نيز فراهم آوردن محيط‌ها و بسترهاي مطلوب، زمينه‌هاي تاب‌آوري سازماني در باشگاه‌هاي ورزشي را شناسايي و اجرايي كرد.