نگاهي تطبيقي به اعلام نزول سورۀ برائت در احاديث و رويكردهاي مفسّران فريقين

فاقد عنوان لاتين

پس از نزول سوره برائت، پيامبراكرم ابوبكر را مأمور ابلاغ بر مشركان مكه نمود؛ اما وحي، آن‌حضرت يا مردي از خودش را ملزم به اجراي حكم كرد. لذا ايشان به مأمورش دستور بازگشت داد و ابلاغ فرمان الهي را به حضرت‌علي سپرد. علي‌رغم اتفاق‌نظر علماي فريقين در اصل وقوع ماجرا، در جزئيات احاديث اختلافاتي وارد است كه به محدوديت حكم به موضوع برائت، ارائۀ تفسير نادرست از عبارت «رجلٌ مِنِّي»، تقليل علت انتخاب علي بن أبي طالب به تبعيت پيامبر از يك سنّت جاهلي و اصرار بر عدم عزل ابوبكر از امير‌الحاج تا پايان مناسك منجر شد. اين مقاله با روش توصيفي-تحليلي اختلاف ديدگاه دانشمندان شيعه و سنّي را بررسي نموده و با دقّت در نكات ادبي روايات وارده، توجه به دلايل نفسيّت علي نسبت به پيامبر، توجه به شأن رسالت پيامبر در برابر قوميّت‌گرايي و شهادت تاريخ بر ويژگي‌هاي امام‌علي در ابلاغ اين مأموريت، برگي ديگر بر كتاب أفضليت اميرمؤمنان افزوده است.

فاقد چكيده لاتين