مولفه ها و شاخص‌هاي ارتقاء كيفيت پژوهش در نظام آموزش عالي ايران

زمينه و هدف پژوهش: آموزش عالي به عنوان بالاترين سطح آموزشي جامعه نقشي اساسي در رشد و توسعه جامعه در ابعاد مختلف ايفا مي-كند. پژوهش حاضر بررسي مولفه ها و شاخص هاي ارتقاء كيفيت پژوهش در نظام آموزش عالي ايران است. روش ها: در اين پژوهش از طرح آميخته اكتشافي استفاده شد و داده‌ها طي دو مرحله كيفي و كمي جمع‌آوري شدند. جامعه آماري پژوهش متخصصان و اعضاي هيئت علمي بودند كه با استفاده از نمونه‌گيري هدفمند تعداد 12 نفر در مرحله كيفي و تعداد 211 نفر از طريق نمونه گيري چند مرحله اي و تصادفي ساده در مرحله كمي انتخاب شندند. يافته‌ها: طبق نتايج 13 مقوله اصلي، 30 مقوله مياني، 170خرده مقوله ايجاد شده‌اند. ابعاد و مولفه‌هاي ارتقاء كيفيت پژوهش در نظام آموزش عالي ايران شامل؛ نظارت سازماني، تجهيزات فيزيكي، پژوهشگران متخصص، منابع به روز، اهداف روشن، حمايت سازماني، كاربردي بودن پژوهش و ارتقاء مراكز آموزشي است و شاخص‌هاي ارتقاء پژوهش شامل؛ تربيت پژوهشگر، جلوگيري از سرقت علمي، اصلاح قوانين دانشگاه، رعايت عدالت و توجه به نيازها مي‌باشد. نتيجه‌گيري: براي اصلاح و بهبود نظام كيفيت پژوهش آموزش عالي، نياز به بازانديشي و بازسازي در كاركردها و برنامه‌هاي كيفيت آموزش عالي و استفاده از نگرش سيستمي در تحليل دانشگاهي، با نظر به تعهد و مسئوليت‌پذيري همة مسئولان مي‌باشد.