ارزيابي سندي و تحليل محتوايي حديث سعادت و شقاوت

فاقد عنوان لاتين

بحث جبر و اختيار همواره از مباحث پر بسامد در ميان فرق كلاميِ اسلامي بوده است. شيعيان با تكيه بر آيات قرآن و رهنمودهاي معصومين(ع) اختيار انسان در تعيين سرنوشت خويش را از مسلمات اعتقادي خود به حساب مي‌آورند. يكي از احاديث ناظر بر اين موضوع، روايت « السَّعِيدُ مَنْ سَعِدَ فِي بَطْنِ أُمِّهِ وَ الشَّقِيُّ مَنْ شَقِيَ فِي بَطْنِ أُمِّهِ » مي‌باشد كه با تفاوت‌هاي اندكي در متن، در منابع شيعه و سني نقل شده است. برآيند بررسي‌ اسناد و متن اين روايت، حاكي از آن است كه در ميان اهل سنت، سند صحيح به حديث مذكور وجود دارد كه مهم‌ترين معيار پذيرش از نظر آنها همين است. در ميان بزرگان شيعه نيز، با وجود طرق معتبر به اين حديث، برخي به دليل دلالت ظاهري حديث، بر جبري بودن سرنوشت انسان، آن را مجعول شمرده‌اند، ليكن بسياري با تحليل يا تأويل معناي حديث، به گونه‌اي كه با ساير آموزه‌هاي ديني، سازگار باشد، بر صدور آن صحّه گذاشته‌اند. نتيجه اين پژوهش كه با روش تحليلي_ توصيفي انجام گرفته نشان مي‌دهد، بهترين تحليل محتواي حديث، حمل آن بر علم الهي به سعادت يا شقاوت فرد، در بطن مادر است.

فاقد چكيده لاتين