اصول فني و مديريت صحيح كاشت ميني تيوبر (غده چه) در مزارع بذري سيب زميني

فاقد عنوان لاتين

كشت ميني تيوبر (غده چه) در مزرعه به عنوان مرحله اي مهم در برنامه توليد بذر سيب زميني مي باشد. ميني تيوبرها به دليل ضعيف بودن جوانه ها و برخورداري از مواد غذايي محدود و همچنين سرعت كندتر خروج جوانه از خاك، نياز به دقت بيشتر در تهيه زمين، مديريت تغذيه و شيوه اصولي و اجراي دقيق آبياري در مراحل اوليه رشد دارند. با تحقيقات انجام گرفته مشخص شده است كه خاك مورد نظر كشت ميني تيوبرها بايستي نسبتا سبك بوده و از مواد آلي نسبتا بالاتري (بيشتر از 1٪) برخوردار باشد. ميني تيوبرها در ابتدا در عمق كم كاشته شده و بيشتر از 70 درصد از خاك مورد نياز در مراحل بعدي خاكدهي بر روي آن ها قرار مي گيرد. در عمليات تهيه بستر كاشت استفاده از سيكلوتيلر و يا روتوشيپر ضروري مي باشد. شكستن خواب ميني تيوبرها از اقدامات مهم زراعي در مرحله كاشت آن ها مي باشد. ميني تيوبرها در حالت كلي با تراكم بالاتر و حداقل 80 تا 85 هزار در هكتار كاشته مي شوند. در حدود 50 درصد از نياز غذايي، در مراحل تهيه زمين و در هنكام كاشت تامين مي گردد. تقسيط سه و يا چهار نوبتي كود ازته و كودهاي ريزمغذي در مرحله داشت ميني تيوبرها ضروري مي باشد. مديريت آبياري با حساسيت و دقت بالا صورت گيرد. در دو هفته اول كاشت طول مدت و دور آبياري بايستي كوتاه باشد (حداكثر سه ساعت و با دور آبياري دو و يا سه روزه). از كلش و يا گچ معدني به عنوان مالچ جهت جلوگيري از تبخير و هدر رفت آب و نيز كاهش سفتي بافت خاك استفاده شود.

فاقد چكيده لاتين