بررسي رابطه باورهاي فراشناختي و نشانگان شناختي-توجهي با اضطراب اجتماعي دانشجويان دختر: نقش تعديل‌كننده عدم تحمل بلاتكليفي و تحمل ابهام

هدف: بررسي نقش باورهاي فراشناختي و نشانگان شناختيتوجهي در پيش‌بيني اضطراب اجتماعي دانشجويان دختر با ميانجيگري عدم تحمل بلاتكليفي و تحمل ابهام بود. روش: روش پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي بود و شيوه‌ي نمونه‌گيري، در دسترس و هدفمند بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه‌ي دانشجويان دختر دانشگاه فردوسي مشهد بود كه در سال 98-97 در حال تحصيل بودند. انتخاب نمونه با بهره‌گيري از جدول مورگان و فرمول كوكران 200 نفر تعيين گرديد. ابزارهاي پژوهش شامل مقياس اضطراب اجتماعي واتسون و فرند، مقياس عدم تحمل بلاتكليفي كارلتون، مقياس تحمل ابهام مكلين، مقياس نشانگان شناختيتوجهي و پرسشنامه فراشناخت ولز بود. يافته‌ها: براي تحليل داده‌ها از تحليل مسير استفاده گرديد و نتايج حاكي از آن بود كه سندرم شناختيتوجهي بر علائم اضطراب اجتماعي دانشجويان دختر تأثير مثبت و معناداري دارد. همچنين تأثير مثبت و معناداري بين باورهاي فراشناختي با اضطراب اجتماعي مشاهده گرديد. نتايج نشان داد كه در نظر گرفتن عدم تحمل بلاتكليفي، تحمل ابهام، نشانگان شناختيتوجهي و باورهاي فراشناختي در برنامه‌هاي آموزشي و مداخلات روان‌شناختي، در پيشگيري از اختلالات هيجاني، كاهش و درمان آن‌ها مؤثر است.