گره استراتژيك چين در شبكه منطقه‌اي جمهوري اسلامي ايران؛ امكان‌سنجي فرصت‌ها و چالش‌ها

در نگرش‏ هاي نوين منطقه‏ گرايي مجال و فرصتي مغتنم فراهم است تا واحدهاي سيستم بين ‏الملل به دور از نگرش‏ هاي نظم تنگ ‏نظر سنتي كه در آن حضور هژمون به‌عنوان عضو مداخله ‏گر در همۀ شبكه ‏هاي منطقه ‏اي به شكل مؤثري ديده مي ‏شود و كمتر مجالي براي مخالفت و رقابت وجود دارد توان و عرصۀ اقدامي تازه را كسب كنند. در اين ميان براي ايران به‌عنوان واحد ناراضي سيستمي از يك‌سو و چين در قالب واحد ناراضي و هژمون بالقوۀ آينده از سوي ديگر، نگرش نظم شبكه اين امكان را فراهم مي‏ كند كه به دور از حصار ژئوپليتيك و ساخت كنترل سنتي، مناطق جديدي را براي خود تعريف كنند. آنچه در اين مقاله مورد توجه قرار گرفته، امكان ‏سنجي همگرايي و همكاري ژئواستراتيك ايران و چين است. از اين‌رو، پژوهش در پي پاسخ به اين پرسش است كه كدام فرصت ‏ها و چالش‏ ها بستر ايجاد گره ژئواستراتژيك چين در حلقۀ شبكۀ منطقه ‏اي ايران را ايجاد و يا تهديد مي ‏كند. روش گردآوردي داده ‏ها كتابخانه ‏اي و اينترنتي و روش پژوهش براساس نگرش استراتژي شبكه‏ سازي منطقه‏ اي خواهد بود. يافته‌هاي پژوهش نشان مي ‏دهد با اينكه ايران در اولويت‌هاي امنيتي و استراتژيك چين قرار نگرفته‌ است؛ عواملي همچون همسويي و هم‌راستايي اهداف ضدهژمونيك ايران و چين، نياز دو كشور به شراكت استراتژيك و منافع مشترك ژئواكونوميك، بسترساز ايجاد شبكۀ ژئواستراتژيك منطقه‏ اي با ابتكار ايران و چين بوده‌است.