بررسي ركن رواني جنايات بين‌المللي در پرتو آراء ديوان كيفري بين المللي

فاقد عنوان لاتين

در حوزه حقوق كيفري بين ­الملل، ركن رواني اگرچه بعنوان مهم­ترين عامل در تحقق مسئوليت كيفري است، اما همواره در دادگاه­هاي كيفري بين­ المللي موضوع تفاسير مختلف و با چالش­هاي اساسي روبرو بوده، يكي از علل عمده اين امر، عدم تعريف اين موضوع در اساسنامه­هاي دادگاه­هاي كيفري بين‌المللي بوده است، از اين رو تدوين كنندگان اساسنامه رم براي پايان بخشيدن به اين چالش­ها در ماده 30 اساسنامه ركن رواني را پيش­بيني نمودند، اما هنوز به دليل استفاده از عبارات مبهم در تعريف ركن­رواني يكي از پيچيده ­ترين حوزه هاي حقوق­ كيفري محسوب مي­ گردد، از جمله اين چالش­ها تفسير گستره اين ماده پيرامون سوء­نيت است،كه برخي آن را شامل سه دسته (سوءنيت مستقيم درجه اول، دوم و احتمالي) مي­دانند، و برخي سوءنيت را محدود به دو نوع اول مي ­دانند، و در عمل نيز ديوان كيفري بين­ الملل­ در برخورد با اين موضوع، رويه دوگانه اتخاذ نموده است. از اين رو در اين پژوهش با توجه به آراء صادره از ديوان­ كيفري بين­ المللي، به صورت توصيفي - تحليلي اين موضوعات بررسي و دستاورد­هاي اين مقاله شامل مشخص نمودن،مفهوم قصد و درجات مختلف آن، جايگاه سوء­نيت ­احتمالي و بي ­احتياطي در چارچوب ماده30 اساسنامهرم، درجهت حل چالش­هاي موجود در ركن رواني جنايات بين ­المللي مي­ باشد.

فاقد چكيده لاتين