تحليل تحقيقات در زمينه عوامل مؤثر بر موفقيت مديريت دانش در ايران

فراتحليل در زمره روش‌ها و استراتژي‌هاي مهم و كارآمد است. زيرا به شكلي متفاوت امكان تلخيص، ادغام، تركيب، و تفسير داده‌ها و نتايج پژوهش‌هاي كمّي و حتي بسط و گسترش نظريه را در بسياري از حوزه‌هاي مديريت دانش فراهم مي‌كند. در پژوهش حاضر، با هدف تركيب كمّي نتايج پژوهش‌هاي انجام‌شده در حوزه عوامل مؤثر بر موفقيت مديريت دانش در سازمان‌هاي ايراني، با استفاده از روش فراتحليل، به كمك نرم‌افزار CMA2، تعداد 27 پايان‌نامه و 31 مقاله، كه در مجموع 58 پژوهش را از سال‌هاي 1380 تا 1398 در بر مي‌گيرد، بر اساس معيارهاي درون‌گنجي انتخاب و بررسي شد. براي تفسير اندازه اثر از ديدگاه كوهن استفاده شد. يافته‌ها نشان داد در مجموع از ميان همه متغيرهاي مورد بررسي در اين فراتحليل، متغيرهاي فرهنگ ‌سازماني (502/. )، فناوري اطلاعات (526/.)، حمايت مديران ارشد (604/.)، اشتراك و تسهيم دانش (608/.)، انگيزه (554/.)، آموزش (537/.)، توانمندسازي (540/.)، مشاركت (557/.)، كار تيمي (727/.)، مديريت منابع انساني (645/.) بيشترين اندازه اثر را داشتند.