بررسي اثر كويزينوستات به ‌منزله يك مهاركننده داستيلاسيون بر مهاجرت سلولي

زمينه و هدف: سرطان را نمي‌توان تنها با تغييرات ژنتيكي توضيح داد، بلكه شامل فرايندهاي اپي ژنتيكي نيز مي‌شود. ترميم هيستون‌ها با استيلاسيون نقش كليدي در تنظيم اپي ژنتيك بيان ژن دارد و توسط تعادل بين هيستون داستيلاسيون‌ها (HDAC) و هيستون استيل ترانسفرازها (HAT) كنترل مي‌شود. بيان و فعاليت هيستون داستيلازها به وسيله چندين مكانيسم باعث تومورزايي مي‌‌شود و مهاركننده‌هاي HDAC سبب بيان ژن‌هاي آپوپتوزي شده، بنابراين مهار آن‌ها موجب توقف تكثير سلول‌هاي سرطاني و مهاجرت مي‌شود. مواد و روش ها: كويزينوستات (Quisinostat) يك داروي مهاركننده نسل دوم از هيدروكساميك اسيد است كه مي‌تواند بر گروه يك و دو آنزيم‌هاي داستيلاز تأثير بگذارد. اين دارو به دليل كارايي بالا در IC 50 پايين براي اين تحقيق انتخاب شد. سلول‌هاي سرطاني با كوئيزينوستات 200 nM تيمار و ميزان مهاجرت سلولي به كمك ميكروسكوپ فلوروسنت اندازه‌گيري شد. ملاحظات اخلاقي: اين مطالعه حاصل حاصل طرح تحقيق با شماره 96GCU3M1293 از دانشگاه شيراز است. يافته ها: داده‌ها نشان داد كه تيمار سلول‌هاي سرطاني با كويزينوستات موجب كاهش معني‌دار (0/05 P) مهاجرت سلولي مي‌شود. DMSO تأثيري بر كاهش مهاجرت سلولي نداشته است. نتيجه گيري: در اين مطالعه سعي شده است تا اثر مهاركننده‌هاي HDACs بر كنترل مهاجرت سلول‌هاي سرطاني كولون بررسي شود. اين مطالعه نشان داد كويزينوستات مهاجرت سلولي را به طور معناداري كاهش مي‌دهد.