بررسي تطبيقي دعا و نيايش در اشعار نظامي گنجوي و جميل صدقي الزهاوي

A Comparative Study of Prayer in the Military Poems of Ganjavi and Jamil Sedghi Al-Zahawi

در تارك ادب فارسي، شاعران و نويسندگان ايراني و غير ايراني، با استناد به فرمايش پيامبر اكرم(ص) كه فرمودند: «هر كاري با نام خدا آغاز نشود ابتر است»، از ديرباز سروده ­ها و نوشته ­هاي خود را با نام پروردگار جهان آغاز كرده ­اند و بزرگي و بخشندگي وي را ستوده، سر نياز بر آستان او نهاده ­اند. در ادب عربي نيز شاعران قديم و جديد به صورت جسته و گريخته در اشعار خود به دعا و نيايش با پروردگار هستي پرداخته ­اند. نظامي گنجوي يكي از بزرگ‌ترين شاعران ادب فارسي در آغاز مثنوي­ هاي خود، ابيات زيادي را به حمد و مناجات با خدا اختصاص داده است. جميل صدقي الزهاوي شاعر عراقي نيز در لابه­ لاي ديوان خود به صورت پراكنده به ذكر و ياد خدا پرداخته، اما در بخش پاياني ديوان قصيده ­اي را تنها به نيايش و مناجات با خدا اختصاص داده است. هدف اين پژوهش آن است تا با روش توصيفي- تحليلي، با توجه به ارزش معنوي دعا و نيايش­ها در ادبيات از نظر محتوا و كيفيت، به بررسي تطبيقي دعا و نيايش و محتوا و مضمون آن­ها در اشعار نظامي گنجوي و جميل صدقي الزهاوي بپردازد.

In the Persian literature, Iranian and non-Iranian poets and writers, citing the order of the Holy Prophet (PBUH) who said: "everything must be started in the name of God", have long written their poems and writings in the name of the Lord of the worlds, and praising His greatness and generosity. In Arabic literature, old and new poets have prayed to the Lord of the universe in their poems. Nezami Ganjavi, one of the greatest poets of Persian literature, at the beginning of his Masnavi, has dedicated many verses to praise and supplication to God. The Iraqi poet, Jamil Sedghi al-Zahawi also mentions God in a scattered manner in the margins of his divan, but in the final part of the divan, he devotes an ode to prayer and supplication to God only. The purpose of this study is to have a comparative study of prayers and supplications and their content in the poems of Nezami Ganjavi and Jamil Sedghi Alzheimer.