بررسي تأثير خصوصيات جريان بر عمق آبشستگي ناشي از برخورد دو جت مايل

آبشستگي ناشي از فرسايش بستر در هنگام مواجه با جت‌هاي ريزشي آب به دليل عملكرد مخربي كه بر پي سازه‌هاي هيدروليكي مي‌گذارد موضوعي است كه موردتوجه محققان مختلف قرارگرفته است. برخورد دو جت مايل علاوه بر تغييري كه در نيروي فرسايشي آب ايجاد مي‌كند ممكن است سبب ورود هوا نيز شود كه در اين تحقيق بر اساس نتايج آزمايشگاهي به بررسي عمق آبشستگي ناشي از برخورد دو جت در حوضچه آرامش فرود فواره پرداخته‌شده است. براي اين كار از سه نوع دانه‌بندي در برابر 4 ارتفاع عمق پاياب استفاده‌شده است. دو جت با زواياي 30، 45 و 60 درجه نسبت به قائم باهم برخورد داده‌شده‌اند و در پايان هر آزمايش عمق آبشستگي اندازه‌گيري گرديد. مشخص گرديد كه با افزايش عدد فرود ذره عمق آب شستگي افزايش مي‌يابد. همچنين با افزايش زاويه جت نسبت به قائم، عمق آبشستگي افزايش مي‌يابد. پس از مقايسه روابط ارائه‌شده توسط محققين مختلف، رابطه‌اي براي بيان عمق آبشستگي ناشي از برخورد دو جت مايل ارائه‌شده است. همچنين مشخص شد كه ورود هوا تأثير قابل‌ملاحظه‌اي بر كاهش عمق آبشستگي دارد.