بررسي روابط شاه اسماعيل صفوي با حاكم امارت‌ ذوالقدر

فاقد عنوان لاتين

دوره صفويه به لحاظ روابط خارجي، بدون شك از مهم‌ترين ادوار تاريخ ايران است. ﺳﺎبقه ﺗﺎرﯾﺨﯽ روابط ﻣﯿﺎن خاندان صفوي با ايلات ذوالقدر به دوره شيخ جنيد و شيخ حيدر صفوي بازمي‌گردد. با تأسيس سلسله صفوي و سركوب بقاياي آق‌قويونلوها توسط شاه اسماعيل و گريختن سلطان مراد آق‌قويونلو نزد علاءالدوله ذوالقدر، اتحاد سياسي آن دو و علل و عوامل مختلف ديگر، باعث پيدايش روابط سياسي و نظامي ميان شاه اسماعيل صفوي با ذوالقدريان براي مدت 10 سال شد. اين روابط در بيشتر ايام و در ابتدا به‌صورت كاملاً خصمانه بود و اما بعدها به دلايل كاملاً سياسي- نظامي به نزديكي و اتحاد نظامي طرفين منجر گرديد. پژوهش حاضر با روش توصيفي- تحليلي و با استفاده از داده‌هاي كتابخانه‌اي، در صدد پاسخ به اين سؤالات است كه روابط و مناسبات شاه اسماعيل صفوي با علاءالدوله ذوالقدر چگونه بود؟ و روابط سياسي- نظامي آن دو حاكم تحت تأثير كدام عامل بيروني بوده است؟ در نتيجه مشخص شد كه روابط شاه اسماعيل با علاءالدوله به دلايل مختلف، ابتدا خصمانه آغاز شد و با به قدرت رسيدن سلطان سليم در عثماني و رويكرد تهاجمي او نسبت به آنان، روابط‌شان با واسطه دولت مماليك، دوستانه و منجر به اتحاد نظامي بين طرفين گرديد.

فاقد چكيده لاتين