سلامت روان دانش‌آموزان در طول اپيدمي كرونا: نقش پيش‌بين اضطراب كرونا، تحريف شناختي و سرسختي روانشناختي

پژوهش حاضر با هدف تعيين نقش پيش‌بين اضطراب كرونا، تحريف شناختي و سرسختي روانشناختي با سلامت روان دانش آموزان در طي اپيدمي كرونا انجام شد. روش پژوهش حاضر توصيفي و از نوع همبستگي بود. جامعه‌آماري پژوهش حاضر شامل تمامي دانش آموزان مدارس دوره دوم متوسطه شهرستان آستارا در سال تحصيلي 1400-1399 در شرايط اپيدمي كرونا بود. 150 دانش آموز، به روش نمونه گيري در‌دسترس و از طريق برنامه مجازي شاد در پژوهش شركت كردند. براي اندازه گيري متغيرهاي پژوهش از پرسشنامه هاي استاندارد سلامت عمومي گلدبرگ و هيلر (1987)، (GHQ)، اضطراب كرونا ويروس علي پور و همكاران (1398) (CDAS)، تحريف شناختي حمامچي و همكاران (2004) (PHI) و سرسختي روانشناختي كوباسا (1982) (ICDS) استفاده شد. داده هاي جمع آوري شده با استفاده از روش تحليل همبستگي و رگرسيون چندگانه و از طريق نرم افزار 23Spss مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد سلامت روان دانش آموزان با اضطراب كرونا و تحريف شناختي رابطه معنادار منفي و با سرسختي روانشناختي رابطه معنا دار مثبت داشت (0.01 P)؛ اضطراب كرونا، سرسختي روانشناختي و تحريف شناختي توانستند 54 درصد واريانس سلامت‌روان دانش آموزان را تبيين كنند (0.01 P). با توجه به نتايج به دست آمده، روانشناسان و مسئولين مدارسان با در نظر‌گرفتن ويژگي هاي شناختي و شخصيتي دانش آموزان مي توانند در كنترل سلامت روان آنها در شرايط اپيدمي كرونا نقش حائز اهميتي را ايفا كنند.