بررسي مؤلفه‌هاي پست‌مدرن در رمان «نوشدارو» از علي مؤذني

Postmodern features in the story of “Panacea” by Ali Moazeni

اين پژوهش به بررسي ويژگي‌هاي پسامدرنيستي در رمان «نوشدارو» از علي مؤذني پرداخته است. با بررسي داستان نوشدارو مي‌توان گفت كه برخي از ويژگي‌هاي داستان‌هاي پست‌مدرن، همچون فراداستاني بودن، شكست خط روايت در داستان، اتصال كوتاه و بينامتنيت در آن ديده مي‌شود. فراداستاني بودن يكي از اصلي‌ترين ويژگي‌هاي اين داستان است كه نويسنده در آن، با ايجاد تمهيداتي چون، تأكيد نويسنده بر نوشتن داستان و غيرواقعي بودن آن، مخاطب قرار دادن خوانندگان توسط نويسنده، بردن خوانندگان به درون داستان، دخالت شخصيت‌ها در نحوۀ بازگويي داستان و يا اعتراض به آن، سعي در رشد و توسعۀ بعد فراداستاني «نوشدارو» داشته است. از سويي، با دادن نقش‌هاي جديد به شخصيت‌هاي اساطيري، چون رستم و سهراب و به چالش كشيدن وقايع اساطيري و در نهايت، تغيير سرگذشت شخصيت‌هاي اساطيري در داستانش، به خلق فراداستاني تاريخ‌نگارانه دست زده است. بنابراين پس از بررسي اين داستان مي‌توان گفت كه رمان نوشدارو از علي مؤذني، رماني پست‌مدرن آن هم از نوع فراداستان تاريخ‌نگارانه است.

This study has examined the characteristics of postmodern in the story of “Panacea” by Ali Moazeni. This article is a critical reading of this story. This story has some of postmodernism features like metafiction, irregular narrative, short circuit, intertextuality. One of the main features of this story is metafiction. Features in this story like the author's emphasiz to the unreality of the story, speaking authors with readers in the story, entering the readers to the story and involving the characters in the story changes, has turned it into a metafiction. On the other hand, the author has created the historical metafiction with the creation of the new role of mythological characters like Rustam and Sohrab, challenging mythological events and changing the fate of mythological characters in the story.After reviewing this storyWe can say that So we can conclude that “panacea” of Ali Moazeni is a postmodern novel and historical metafiction.