نگرش ها و نگارش هاي تاريخي صادق هدايت

صادق هدايت از مهم ترين چهره هاي جريان روشنفكري غربگرا در ايران سده بيستم و از مشهورترين داستان نويسان ايراني به سبك مدرن است. در ميان آثار متعدد او، نگارش هاي تاريخي داراي جايگاهي قابل توجه هستند و مهم تر از آن، نگرش هاي تاريخي اين نگارنده كه انگيزه و مايه نگارش بسياري از آثار وي بوده است. اين پژوهش كوشيده است تا ضمن ارائه تحليلي از آثار داراي ارزش تاريخ نگارانه اين نويسنده، درك تاريخ نگارانه و نگرش هاي تاريخي هدايت را مورد بازشناسي قرار دهد و درصدد يافتن پاسخ اين پرسش ها است كه تاريخ چه جايگاهي در آثار هدايت دارد؟ و مهم ترين مؤلفه‌ها در نگرش هاي تاريخي ايشان چيست؟ لذا اين آثار در سه قالب اصلي درام هاي تاريخي و با مضمون سرخوردگي باستاني ايرانيان مقهور در برابر حملات غير ايرانيان، تصحيح و برگردان متون تاريخي پهلوي از دوران ساساني و آثاري با مضمون مردم شناسانه دسته بندي مي شوند. شناخت تحليلي اين آثار كه با روش توصيفيتحليلي و مطالعه مفهومي آثار ادبي وي فراهم آمده است، نشان مي دهد كه نگرش ملي گرايانه ناسيوناليستي، باستان گرايي و زرتشتي گرايي تاريخي و دشمني نژادگرايانه با عناصر غير ايراني، عمده ترين مؤلفه هاي نگرش هاي تاريخي هدايت را تشكيل مي دهند.