تحليل تطبيقي تأثر صائب از حافظ با تكيه بر دو غزل

با توجه به ظاهر بيان صائب، در نگاه نخست چنين به نظر مي آيد كه صائب بيشترين اقتباس را از حافظ داشته است و تحت تأثير او بوده است. با استناد به اين كه هر متني در تعامل با متن هاي پيش از خود است و نيز با دقت بيشتر در اشعار اين دو شاعر، اين فكر شكل گرفت كه صائب نسبت به مفاهيم و مضامين حافظ نوعي آشنايي زدايي معنايي انجام داده است يا در واقع استفادۀ صائب از مضامين حافظ با نوعي موضع گيري منفي همراه بوده است و به نظر مي رسد بيشتر به لقب لسان الغيب رشك مي برده است. صائب ضمن درك شگردهاي زباني زيركانۀ حافظ، در برخورد با مضامين حافظ از همين شگرد استفاده نموده است، به گونه اي كه در ظاهر محسوس نيست و با دقت و نكته سنجي مي توان به آن پي برد. اين مسئله باعث گرديد با استفاده از روش بينامتنيت، تحليل تطبيقي در دو غزل حافظ كه مورد اقتباس صائب بوده، انجام گيرد. با تحليل بينامتني مي توان پي برد چگونه مؤلف يك متن گزينشگرانه و هدفمند از متون ديگر بهره برده است. تحقيق زير نتيجۀ اين فكر و روش است.