بررسي نقش پياده‌راه‌هاي شهري در ارتقاي شاخص‌هاي سرزندگي شهري و تعاملات اجتماعي (مطالعۀ موردي: پياده‌راه مركز رشت)

فضاهاي عمومي شهر يكي از كليدي‌ترين نقش‌ها را براي خلق محيط‌هايي سرزنده و پويا دارند. در اين ميان، پياده‌راه‌هاي شهري از مهم‌ترين عرصه‌هاي عمومي يك شهر شناخته مي‌شوند و تأثير بسزايي در بهبود شاخص‌هاي سرزندگي شهري، كيفيت زندگي، مراودات و فعاليت‌هاي اجتماعي ميان شهروندان در يك فضا و حتي در كل شهر دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير كيفيت پياده‌راه‌ها بر سطح سرزندگي و تعاملات اجتماعي ميان شهروندان صورت پذيرفته است. پژوهش توصيفيكمي است و براي جمع‌آوري اطلاعات، 422 پرسشنامه در ميان ساكنان شهر رشت توزيع و تكميل شد. به‌منظور تحليل داده‌ها از آزمون‌هاي دوجمله‌اي، همبستگي پيرسون، رگرسيون خطي و تحليل‌عاملي اكتشافي استفاده شد. نتايج تجزيه و تحليل داده‌ها نشان داد پايين‌ترين سطح رضايت شهروندان رشت از شاخص كيفيت پياده‌راه (تنوع پايين دسترسي و كمبود خدمات شهري به پياده‌راه) نسبت به دو شاخص ديگر يعني سرزندگي و تعاملات اجتماعي است. همچنين نتايج بيانگر همبستگي و تأثيرگذاري كيفيت پياده‌راه بر سرزندگي شهري است. از سوي ديگر شاخص تعاملات اجتماعي بيشترين تأثيرپذيري را از شاخص سرزندگي شهري دارد كه اين امر خود گواه درهم تنيدگي و پيوستگي اين سه شاخص و تأثير متقابل آن‌ها بر يكديگر است. درنهايت به‌دليل همين ارتباط و همبستگي شاخص‌هاي پژوهش، مديريت شهري رشت مي‌تواند با اولويت‌دادن به بهبود كيفيت كالبدي پياده‌راه، تشويق شهروندان به استفاده از دوچرخه، افزايش دسترسي به اين پياده‌راه و برگزاري جشن‌ها و مراسم‌هاي مختلف سبب ارتقاي شاخص‌هاي سرزندگي شهري و تعاملات اجتماعي در اين پياده‌راه شود.