بررسيِ نسبتِ تكوينِ شخصيت و چندصدايي با تكيه بر سالمرگي

مقالۀ حاضر به بررسي داستان «سالمرگي» اصغرالهي از منظر تك‌صدايي و چندصدايي پرداخته است. بنيان نظري در اين بررسي مبتني بر ديدگاهي است كه باختين در كتاب مسائل بوطيقاي داستايفسكي طرح و تبيين كرده است. در ضمنِ مقاله نخست كوشش شده است تعريف دقيقي از تك‌آوايي و چندآوايي به دست داده شود و سپس اصول و موازيني كه از خلال اثر باختين قابل دريافت است به منظور تبيين موضوع به كار گرفته و در نهايت رمان سالمرگي براساس آن‌ها بررسي و تحليل شود. مقاله در كليت خود مي‌كوشد به پرسش‌هاي زير پاسخ دهد: 1 براساس چه معيارهايي مي‌توان رماني را چندصدايي دانست؟ 2 چه نسبتي ميان چندصدايي و تكوين شخصيت در رمان وجود دارد؟ 3 آيا داستان سالمرگي را مي‌توان اثري چندصدايي تلقي كرد؟ و اگر چنين است كدام خصوصيات آن را در طراز چنين داستان‌هايي قرار داده است؟ نتايج مقاله نشان مي دهند كه رمان سالمرگي چند صدايي است و شخصيت هاي مستقلي كه نسبت گفتگويي با هم دارند در داستان باعث اين چند صدايي شده اند.