ساز و كار دستورگذاري در سياستهاي فرهنگي شوراهاي شهر

الگوهاي متعددي براي تبيين و توصيف دستورگذاري وجود دارد. بر حسب شرايط خاص بومي، اين الگوها در بسياري موارد قادر نيستند تا ساز و كار موجود در حكومتهاي محلي در حوزه سياست‌گذاري فرهنگي را واكاوي و تشريح كنند. از اين رو در پژوهش حاضر تلاش شد تا با استفاده از نظريه داده‌بنياد ساختگرا ساز و كار دستورگذاري فرهنگي در شوراي شهر مشهد مشخص شود. از اين رو كميسيون فرهنگي به عنوان محلي كه دستوركارها معين شده و براي تصميم‌گيري به صحن شورا فرستاده مي‌شد، انتخاب گرديد. در حين و پس از جمع‌آوري داده‌ها عمليات كدگذاري انجام شد و زير مقولات استخراج شدند. با تلفيق زيرمقولات و مقايسه تطبيقي، مقولات اصلي ساخته گرديده و مفاهيم برساخته شدند. در كميسيون فرهنگي شوراي شهر مي‌توان دو روند اصلي را شناسايي كرد كه نحوه دستورگذاري مسائل فرهنگي را مشخص مي‌كنند. متغيرهاي دروني شامل محدوديتهاي بودجه‌اي، احتمال تصويب و ماهيت مسئله و متغيرهاي بيروني شامل جايگاه طبقاتي جامعه هدف، بازخورد از رفتار جامعه هدف و ارزيابي گذشته‌نگر هستند كه شانس مسئله فرهنگي براي در دستور كار قرار گرفتن را تعيين مي‌كنند.