ضرورت گذر پزشك از اجراي انفرادي به اجراي مشاركتي (با بهره گيري از آورده هاي حقوق تطبيقي)

زمينه و هدف: برخي از چالش­هاي موسسه فردي پزشكي لاينفك از روش اجراي آن هستند؛ فقدان شخصيت حقوقي نتايجي را براي موسسه به دنبال دارد؛ احتمال تعطيلي موسسه افزايش مي­ يابد. مسئوليت موسسه در قبال رفتار زيان­بار پزشك منتفي مي­ گردد و با فوت دارنده، وضعيت اشاعه بر موسسه تحميل و در نتيجه سازماندهي آن دشوار مي شود. محوريت فردي واحد، مجموعه را در زمان حيات دارنده امتياز، فاقد پويايي و توانايي لازم و در زمان فوت وي، محروم از شايسته­ سالاري در موضوع واگذاري امتياز به شخص جديد مي ­سازد. برخي ديگر از چالش ­ها با روش اجرا مرتبط هستند و اين به ويژه واقعيتي در مورد ناكارآمدي اجراي انفرادي در رويارويي با دگرگوني­ هاي علمي و اقتصادي است. مواد و روش‌ها: اين پژوهش با بهره­ گيري از آورده ­هاي حقوق تطبيقي و با استفاده از روش توصيفي و تحليلي صورت پذيرفته است. يافته‌ها: اجراي مشاركتي به عنوان راهكاري براي برون­ رفت از مسائل اجراي انفرادي پزشكي پيشنهاد مي­ شود. طبيبان خواهان اجراي مشاركتي مي ­توانند به تاسيس شركت پزشكي مبادرت ورزند. مي­ توان چنين شركتي را به اين صورت تعريف نمود: «شخص حقوقي متشكل از پزشكان كه به طبابت مي­ پردازند». موضوع اين شركت اجراي مشترك حرفه پزشكي است. ملاحظات اخلاقي: در پژوهش حاضر، پاي­بندي به روش علمي، اصول اخلاقي، امانت­داري و مالكيت فكري و معنوي رعايت شده است. نتيجه­ گيري: اجراي مشاركتي، با سازمان­دهي همكار، پزشكان را متمركز مي­ كند تا تخصص­گرايي، جايگزيني، جابه­ جايي و شايسته ­سالاري امكان­پذير شود. با سازماندهي فعاليت نيز، شخصيت حقوقي را به موسسه هديه مي­ دهد تا كل مجموعه به سهم­ الشركه تجزيه گردد و استمرار خدمات درماني تضمين شود. هم­چنين امكان متمركز شدن سرمايه­ ها و بهره بهينه از آن­ها فراهم مي­ شود و مسئوليت پزشك مستظهر به مسئوليت شريك و شركت گردد؛ حمايت از اين مسئوليت نشان مي­ دهد اجراي مشاركتي در تعديل چالش ­هاي بي ­ارتباط با روش اجراي طبابت نيز بي ­تاثير نيست.

No English Abstract