بررسي ارتباط بين غلظت ذرات معلق و سطوح پروتئين واكنشي C پلاسماي خون (مطالعه موردي شهر زاهدان)

Evaluation of the Relationship between the Concentration of Suspended Particles and the Levels of C-Reactive Protein in Blood Plasma (Case study of Zahedan)

تحقيقات اپيدميولوژيكي ارتباط بين آلودگي هوا را با افزايش مرگ‌ومير ناشي از عوارض قلبي عروقي نشان مي‌دهد. بين بروز عوارض قلبي عروقي و افزايش سطح پروتئين واكنشي c (hscrp) ارتباط وجود دارد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط بين غلظت ذرات معلق (pm10) و پروتئين واكنشي c روي جوانان سالم شهر زاهدان انجام شد.روش كار: اين مطالعه طولي از بهمن 1397 تا مهر 1398 انجام شد. سنجش غلظت ذرات معلق (pm10) به روش محيطي هر 6 روز يك بار و در تمام روزهاي گردوغباري انجام شد. همچنين در شرايط مختلف آلودگي هوا، ميزان پروتئين واكنشي c در نمونه‌هاي خوني 40 داوطلب در سنين 18 تا 30 سال اندازه‌گيري شد. ارتباط بين متغييرها با استفاده از آزمون آماري تي بررسي شد.يافته‌ها: حداقل، ميانگين و حداكثر غلظت ذرات معلق (pm10) به ترتيب 8.9 ± 75.30، 44.183 ± 5.187 و 38.936 ± 75.2366 ميكروگرم در مترمكعب بود. كمترين ميزان در بهمن و بيشترين در مرداد بود. حداقل، ميانگين و حداكثر غلظت پروتئين واكنشي c به ترتيب 96/ ± 12/، 1.69 ± 3.88 و 2.39 ± 9.95 ميكروگرم در ميلي‌ليتر بود. سطوح پروتئين واكنشي c پلاسما در شرايط آلودگي هوا به‌طور معناداري بيشتر از شرايط نرمال بود. (05.0>p).نتيجه‌گيري: بين وضعيت گرد‌وغبار و پروتئين واكنشي c رابطه مستقيمي وجود داشت. با توجه به تشديد بيماري‌هاي قلبي عروقي و تنفسي در مواقعي كه غلظت ذرات معلق بيش از حد استاندارد است، توجه به برنامه‌هاي بهداشتي و مراقبت‌هاي فردي ضروري است.

Epidemiological research pointed to an association between air pollution and increased mortality from cardiovascular complications. There is a relationship between the incidence of cardiovascular complications and increased levels of C-reactive protein (hs-CRP). The present study aimed to determine the relationship between particulate matter concentration (PM10) and C-reactive protein in healthy youth in Zahedan. Methods: This longitudinal study was performed from February 2016 to October 2017. The concentration of suspended particles (PM10) was measured by the environmental method once every 6 days and on all dusty days. Moreover, in different conditions of air pollution, the amount of C-reactive protein in the blood samples of 40 volunteers aged 18-30 years was measured by enzymelinked immunosorbent assay. The relationship between biomarkers and different air pollution conditions was investigated using a t-test. Results: The minimum, mean, and maximum concentrations of suspended particles (PM10) were reported as 30.75±9.8, 187.5±183.44, 2366.75±936.38 micrograms per cubic meter, respectively. The lowest rate is in February and the highest in August. Moreover, the minimum, mean, and maximum concentrations of C-reactive protein were obtained at 12±.96, 3.88±1.69, 9.95±2.39 μg/ml, respectively. Plasma C-reactive protein levels in air pollution conditions were significantly higher than those obtained in normal conditions (P<0.05). Conclusion: As evidenced by the obtained results, there was a direct relationship between the dust storm and C-reactive protein. Since cardiovascular and respiratory diseases are exacerbated when the concentration of particulate matter is above the standard, health programs and individual care need to receive assiduous attention.