نقش سرمايه فرهنگي در تقويت اعتماد اجتماعي در ايران

در اين مقاله نقش سرمايه فرهنگي در تقويت اعتماد اجتماعي مورد بررسي قرار گرفته است. اعتماد اجتماعي يكي از مهم ترين مؤلفه هاي توسعه اجتماعي و گسترش مدرنيته بوده و يكي از جنبه هاي مهم روابط اجتماعي است. سرمايه فرهنگي كه شاخصي از توسعه فرهنگي است، با شاخص تركيبي؛ تمايلات و گرايشات رواني فرد نسبت به استفاده از كالاهاي فرهنگي، ميزان استفاده از كالاهاي فرهنگي بطور عيني و مدارك و مدارج علمي و فرهنگي فرد، مي تواند بر اعتماد اجتماعي تأثير گذار باشد. رويكرد پژوهش، توصيفي علي و به روش پيمايشي و به لحاظ زماني، بصورت مقطعي انجام يافته است. جامعه آماري شـامل زنان و مردان بالاي 18 سال مي باشد كه حجم نمونه بر اساس آن به تعداد 380 نفر انتخاب شده است. يافته هاي تحقيق نشان داد همبستگي نسبتاً بالايي بين سرمايه فرهنگي و اعتماده اجتماعي قابل مشاهده است و اين همبستگي از نظر آماري نيز معني دار است. همين طور نتايج تحليل رگرسيوني نشان داد كه متغيرهاي سرمايه فرهنگي، درآمد و تحصيلات خود فرد و والدين فرد پاسخگو، در مجموع 64 درصد تغييرات متغير وابسته را تبيين مي كنند، ليكن سهم متغير اصلي تحقيق يعني سرمايه فرهنگي در اين تبيين 33 درصد است.