تأثير آموزش مبتني بر نظريه خودكارآمدي در خودمراقبتي از بيماري آنفلوانزا در مدارس ابتدايي شهر مشهد: مطالعه كارآزمايي باليني قبل و بعد

مقدمه: آنفلوانزا يك بيماري حاد تنفسي است كه بيشتر در مدارس ديده مي‌شود و مي‌توان با آموزش و خودمراقبتي ميزان آن را كاهش داد. اين پژوهش با هدف تعيين تأثير آموزش مبتني بر نظريه خودكارآمدي در خودمراقبتي از بيماري آنفلوانزا در مدارس ابتدايي شهر مشهد طراحي شده است.مواد و روش‌ها: اين مطالعه كارآزمايي باليني قبل و بعد در سال 1397 روي 64 دانش‌آموز دختر پايه ششم دبستان انجام شد كه به روش نمونه‌گيري چند مرحله‌اي از بين دبستان‌هاي شهر مشهد انتخاب شدند و در دو گروه آزمون و كنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوري اطلاعات شامل پرسش‌نامه دموگرافيك، پرسش‌نامه خودكارآمدي استاندار شوارتز و پرسش‌نامه محقق‌ساخته خودمراقبتي آنفلوانزا بود. مداخله آموزشي بر اساس تئوري خودكارآمدي طراحي و در 4 جلسه آموزشي 45 دقيقه‌اي اجرا شد. بلافاصله و 3 ماه بعد از مداخله آموزشي، پرسش‌نامه‌ها تكميل شدند. درنهايت داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS نسخه 24 و آزمون‌هاي آماري تي و كاي اسكوئر تجزيه‌‌و‌تحليل شدند.يافته‌ها: ميانگين نمره خودكارآمدي قبل از مداخله آموزشي 4.4±1.6 بود كه پس از مداخله آموزشي به 7.2±3.4 رسيد و اختلاف آماري معناداري بين آن‌ها مشاهده شد (0/01=P) . همچنين ميانگين نمره خودمراقبتي آنفلوانزا قبل از مداخله آموزشي بود 5.5±11.9 كه پس از مداخله آموزشي به5.6±12.6رسيد و اختلاف آماري معناداري بين آن‌ها مشاهده شد (0.01=P ).نتيجه‌گيري: طبق نتايج، طراحي و اجراي مداخلات آموزشي مبتني بر خودكارآمدي موجب افزايش خودمراقبتي آنفلوانزا در دانش‌آموزان مي‌شود.