بررسي رابطه امنيت شغلي با اثربخشي فعاليت‌هاي فرهنگي در حوزه هنري

اين تحقيق به‌منظور بررسي رابطه امنيت شغلي با اثربخشي فعاليت‌هاي فرهنگي در حوزه هنري، انجام شده است. روش تحقيق به كار گرفته شده در اين پژوهش از نظر هدف كاربردي، از نظر نوع داده‌ها كمي و از نظر نحوه گردآوري داده‌ها توصيفي و از نوع همبستگي است. جامعه آماري اين تحقيق كليه كاركنان حوزه هنري مي‌باشند. از آنجا كه تعداد كليه كاركنان 391 نفر مي‌باشد كه 180 نفر آنها رسمي 161 نفر پيماني و50 نفر قراردادي هستند. با توجه به ضوابط نمونه‌گيري (بر اساس شيوة نمونه‌گيري مندرج در جدول مورگان) تعداد 194 نفر به‌عنوان نمونه تحقيق انتخاب شده‌اند. در مرحله بعد بر اساس مدل مفهومي پژوهش، سؤالات و فرضيه‌هاي پژوهش، با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته، گويه‌هاي مستخرجه در نمونه آماري تحقيق مورد پرسش قرار گرفته است. در بخش آمار توصيفي، توصيف داده‌ها در دو بخش متغيرهاي زمينه‌اي و متغيرهاي اصلي ارائه گرديده و در بخش آمار استنباطي، جهت بررسي فرضيه‌ها از آزمون ضريب همبستگي پيرسون و... استفاده شده است. با توجه به داده‌هاي تحقيق مي‌توان گفت بين امنيت شغلي با اثربخشي فعاليت‌هاي فرهنگي در حوزه هنري رابطه‌اي معنادار وجود دارد.

no abstract