ﺍﺭﺍﺋﻪ يك الگوريتم جديد به منظور ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺣﻤﻼت ﻣﻨﻊ ﺧﺪﻣﺖ ﺗﻮزﯾﻊ ﺷﺪه دﺭ ﺷﺒﮑه‌هاي نامدار

شبكه‌هاي نامدار يك معماري بالقوه اينترنت است كه به‌صورت يك شبكه توزيع‌شده طراحي مي‌شود. شبكه‌هاي نامدار براي سازمان‌هايي كه به‌دنبال اشتراك داده‌ها در شبكه‌هاي عمومي بوده و حفظ امنيت داده براي آن‌ها مهم است، كاربردي است. از اين رو اين نوع شبكه‌ها در صورت رفع ايرادات و معايب، در هوشمند سازي شبكه يكپارچه پليس نيز قابل اجرا مي‌باشد. از آن‌جا كه انتقال داده با استفاده از شبكه نامدار به آدرسIP نياز ندارد، بسته‌هاي معمولي در حين فرآيند انتقال قابل شناسايي نيستند. در اين روش انتقال داده فقط فرستنده و گيرنده مي‌دانند كدام داده‌ها بايد بازسازي شوند. به ‌اين‌ ترتيب، لايه امنيتي جديدي نظير رمزگذاري فراهم خواهد شد. در اين مقاله به بررسي شبكه‌هاي نامدار و تأثير حملات منع خدمت توزيع شده بر آن پرداخته شده تا نقطه ضعف اصلي اين شبكه در برابر اين حملات شناسايي گردد. بعد از شناسايي نقطه ضعف، به ارائه يك روش به منظور كاهش اثر اين نقطه ضعف پرداخته شده است. در روش پيشنهادي تغييراتي در تصديق منفي بسته درخواست (Nack) ايجاد كرده و پروتكل تشخيص ازدحام لايه پيوند به راهبرد بهترين مسير شبكه‌هاي نامدار افزوده مي‌شود. اين تغييرات به منظور استفاده مؤثرتر از پهناي باند شبكه و با هدف بهره‌وري بيشتر از اين شبكه‌ها در صورت بروز ازدحام و حمله منع خدمت، صورت پذيرفته است. آزمايش‌هاي انجام شده پس از شبيه‌سازي روش پيشنهادي، باعث حداقل بهبود 70 درصدي دسترسي شبكه و بهبود 40 درصدي بازيابي داده شبكه و بهبود 27 درصدي نياز به ارسال مجدد شبكه در ازدحام نسبت به راهكارهاي پيشين شده است.