قابليت‌هاي فرايندي مديريت دانش و نوآوري باز و نقش آن در بهره‌وري منابع انساني در شركت‌هاي دانش‌بنيان

اين مقاله به‌دنبال شناسايي و احصاي متغيرهاي مهم تشكيل‌دهنده دو مفهوم كليدي «قابليت‌هاي فرايندي مديريت دانش» و «نوآوري باز» در بستر ادبيات مديريت و سازمان و سنجش تأثير متغيرهاي اين دو مفهوم بر «بهره‌وري منابع انساني» در شركت‌هاي دانش‌بنيان شهر تهران است. اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و جمع‌آوري داده‌هاي مربوط به مباحث نظري و استخراج عوامل، متغيرها و شاخص‌هاي اوليه به‌روش اسنادي صورت گرفته است. داده‌هاي ميداني مورد نياز با استفاده از ابزار پرسش‌نامه محقق‌ساخته جمع‌آوري شده و متغيرهاي پژوهش به‌روش كمّي و با استفاده از روش مدل معادلات ساختاري و تحليل عاملي تأييدي محاسبه شده است. يافته‌ها حاكي از آن است كه قابليت‌هاي فرايندي مديريت دانش و نوآوري باز به‌عنوان عوامل كليدي تأثيرگذار بر وجوه بهره‌وري منابع انساني از جمله متغيرهاي يادگيري و رشد و نيز فرايندهاي داخلي شركت‌هاي دانش‌بنيان استان تهران تأثير مثبت و معني‌دار دارد. خلاصه نتايج پژوهش بيان‌گر اين نكته مهم است كه مديران سازمان‌هاي دانش‌بنيان واقع در شهر تهران مي‌توانند با مديريت هدف‌مند و هوشمندانه فرايندهاي انتقال دانش از قبيل اكتساب دانش، كاربرد دانش، تبديل دانش و نهادينه‌سازي دانش از يك‌سو و تقويت ويژگي‌هاي نوآوري باز مثل آمادگي سازماني، توانمندي‌هاي مشاركتي و ظرفيت جذب از سوي ديگر به ارتقاي سطح بهره‌وري منابع انساني سازمان‌هاي دانش‌بنيان كمك كنند.