رابطه هوش معنوي و دين‌داري با قابليت كارآفريني دانشجويان

امروزه جهان به‌سرعت در حال دگرگوني و تغيير است و همگام شدن با اين تحولات نيازمند به‌كارگيري افرادي خلاق و كارآفرين است. با توجه به اين‌كه هوش معنوي، با كمك به افراد جهت جايگزيني قواعد، موجب خلاقيت آنان مي‌شود و تكيه‌گاهي براي رشد و تحول فرد مي‌سازد، مي‌توان گفت افراد داراي هوش معنوي بالاتر از قابليت كارآفريني بالاتري نيز برخوردار هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسي ارتباط بين هوش معنوي و دين‌داري با قابليت كارآفريني انجام شده است. طرح پژوهش توصيفي و از نوع هم‌بستگي است. جامعه آماري شامل تمامي دانشجويان تحصيلات تكميلي دانشگاه تبريز است. نمونه به حجم 430 نفر با روش نمونه‌گيري طبقه‌اي انتخاب و به پرسش‌نامه‌هاي استاندارد هوش معنوي بديع، سواري، باقري و لطيفي‌زادگان، سنجش دين‌داري گلاك و استارك و ويژگي‌هاي شخصيتي كارآفرينان ايراني پاسخ دادند. نتايج پژوهش نشان داد كه رابطه معناداري بين هوش معنوي و هوش اجتماعي و دين‌داري دانشجويان تحصيلات تكميلي دانشگاه تبريز با قابليت كارآفريني آنان وجود دارد. هم‌چنين بين دانشجويان رشته‌هاي مختلف از نظر ميزان قابليت كارآفريني، هوش معنوي و دين‌داري تفاوت معناداري وجود دارد.