فلسفه‌ زندگي دنيوي انسان از نگاه قرآن

يكي از مسائلي كه از ديرباز اذهان بسياري را متوجه خود ساخته، فلسفه‌ زندگي دنيوي انسان است. آگاهي از چراييِ اين زندگي، ضمن جهت‌دهي رفتار آدمي در برابر نعمت‌ها و سختي‌هاي دنيا، زمينه‌‌ استفاده درست از زندگي دنيوي را براي رسيدن به سعادت او فراهم مي‌سازد. اين مقاله بر آن است، پاسخ اين پرسش را به روش تفسير موضوعي از قرآن كريم به‌دست آورد. گردآوري اطلاعات در اين تحقيق، كتابخانه‌اي و روشِ پردازش و حل مسئله، توصيفي ـ تحليلي است. براي يافتن پاسخ، پس از اشاره به هدف نهايي آفرينش انسان، مقدمات، شرايط و ظرفِ تحقق آن بررسي مي‌شود. آزمايش، بندگي و تقوا مقدمات دستيابي به هدفِ آفرينش انسان‌اند و تحقق آنها در عالَمي بايد كه از محدوديت، تزاحم، تغيير، پرده‌پوشي و تكليف برخوردار باشد. اين شرايط، تنها در دنيا وجود دارد؛ زندگي دنيوي زمينه‌ساز شكوفايي استعدادهاي دروني انسان و كسب تدريجي كمالات، جهت زندگيِ سعادتمندانه اخروي است.