گره‌افكني و بحران‌سازي در عناصر روايت رمان آناكارنينا

«تعليق و انتظار» كيفيتي ناظر بر پيچيدگي، بحران و گره‌خوردن حوادث داستان است كه خواننده را به پرسش و پيگيري ادامه‌ داستان وامي‌دارد. اين صفت ازجمله تكنيك‌ها و عناصر حذف‌ناشدني داستان‌هاي مدرن است. تعليق كليدي‌ترين عنصر داستان و رمان نو است كه خواننده يا شنونده را در مقام انتظار نگه مي‌دارد و كشش ادامه‌ متن را به او القا مي‌كند. رمان آناكارنينا اثر تولستوي، نويسنده‌ نامدار روس، رماني است واقع‌گرا و محصول دوراني كه نوشته‌هاي تولستوي رنگ‌وبوي اخلاقي به خود گرفته و از تب‌وتاب، شور و تقابل حالات و شخصيت‌ها در رمان‌هايي چون جنگ و صلح و رستاخيز افتاده است. رمان، داستان بانويي اشرافي به نام آناست كه در طي حوادثي گرفتار عشقي ممنوعه مي‌شود و برخلاف اين كه تصور نمي‌كرده است زماني از فرزندش جدا شود، همسر و فرزندش را ترك مي‌كند و به دنبال عشقي تجربه‌ناكرده مي‌رود و در ادامه، سرانجامِ بد خودكشي او را در چنبره‌ خود گير مي‌اندازد. كشش و انتظار در اين رمان با ظرافت هرچه‌تمام همچون گردي بر تمام داستان پاشيده شده‌ است. خواننده‌اي كه مرحله به مرحله داستان را پيگيري مي‌كند با تعليق و انتظار از نوع فرمي و بيشتر مربوط به ساختار رمان روبه‌روست. در اين نوع تعليق‌ها، شخصيت‌ها همگي داراي نوعي كشش و ابهامند، چه در اصل و چه با تغييراتي كه در طول زمان در آنها ايجاد مي‌شود. حوادث، پيرنگ، فضا و مكان نيز تعليق و كشش دارند. در اصل بايد گفت تولستوي كه استاد تقابل‌سازي در شخصيت و موقعيت است، با تعليق در ذهنيت، فضا و كنش محتواي اثرش را جذاب‌تر ساخته است.