تناسب‌بندي اراضي استان لرستان براي كشت دوم ارزن علوفه‌اي به كمك GIS، ANP و منطق فازي

اهداف: اين پژوهش براي شناخت توانايي اراضي استان لرستان براي كشت دوم ارزن علوفه‌اي به كمك سامانه اطلاعات جغرافيايي(GIS)، فرآيند تحليل شبكه‌اي(ANP) و منطق فازي انجام گرفت.مواد و روش‌ها: به‌منظور شناخت توانايي اراضي ابتدا لايه رستري عوامل محيطي مؤثر بر كشت ارزن علوفه‌اي شامل دماي كمينه، بيشينه و متوسط، ارتفاع از سطح دريا، شيب، pH، بافت، ماده‌آلي، نيتروژن كل، پتاسيم و فسفر قابل‌دسترس در محيط GIS تهيه گرديد. سپس به‌كمك توابع فازي نقشه هر عامل استانداردسازي شد و وزن هر عامل به كمك ANP مشخص شد. با تلفيق لايه‌هاي وزن‌دار شده لايه‌هاي نهايي توليد و براساس منطق فازي به چهار طبقه خيلي‌مناسب، مناسب، ضعيف و نامناسب پهنه‌بندي شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد ارزش فازي اراضي زراعي براي كشت ارزن علوفه‌اي بين 35/0 تا 88/0 بود. بيشترين سطح محدوده مورد مطالعه به‌طبقه مناسب(42/60 درصد) و كمترين سطح به‌طبقه خيلي‌مناسب(35/16 درصد) تعلق داشت. بررسي نقشه‌هاي تناسب‌بندي اقليمي، توپوگرافي و حاصل‌خيري خاك نشان داد اين عوامل به‌ترتيب باعث محدود شديد در 27/38، 15/38 و 44/7 درصد اراضي شدند. ارزيابي نقشه‌هاي عوامل اقليمي، توپوگرافي و خاكي نشان داد به‌‌جزء pH خاك بقيه عوامل هر كدام در بخشي از محدوده مورد مطالعه موجب محدوديت براي كشت ارزن علوفه‌اي شدند.نتيجه‌گيري: بررسي نقشه نهايي استعدادسنجي نشان داد حدود 77 درصد منطقه مورد مطالعه داراي توانايي خيلي‌مناسب و مناسب مي‌باشد و مناطق سردسير به‌خصوص شرق و شمال شرق استان داراي توانايي ضعيف براي كشت ارزن علوفه‌اي با دو چين بودند.