رهبري اخلاقي و خستگي هيجاني: نگاهي به ويژگي هاي شخصيتي

زمينه: خستگي هيجاني در سازمان هايي كه در آن ها ايمني فيزيكي در معرض خطر است، تهديدي براي عمليات استاندارد و يكنواخت است. هدف از پژوهش حاضر، بررسي اثر رهبري اخلاقي بر خستگي هيجاني با در نظر گرفتن متغيرهاي شخصيتي است. روش: روش پژوهش از لحاظ هدف، كاربردي، از لحاظ ماهيت و روش، از نوع توصيفي همبستگي است. جامعه آماري مجموعه پرسنل سازمان آتش نشاني و خدمات ايمني شهرداري هاي استان همدان به تعداد 400 نفر است. كه 240 نفر، بر اساس جدول كرجسي و مورگان به روش طبقه اي نسبي، به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوري داده ها، پرسش نامه است. به منظور تجزيه و تحليل يافته ها از مدل تحليل مسير و براي تحليل متغير ميانجي از آزمون سوبل استفاده شد. يافته ها: نتايج تحليل مدل مسير نشان داد كه رهبري اخلاقي و ويژگي هاي شخصيتي مي توانند بر خستگي هيجاني به طور مستقيم و غيرمستقيم اثر منفي و معني داري بگذارند. همچنين هيجان اخلاقي و تحمل ابهام نقش متغير ميانجي را در ارتباط بين متغيرهاي ديگر دارند. نتيجه گيري: با ترويج مفاهيمي مانند هيجان هاي اخلاقي، وظيفه شناسي و قدرت تحمل ابهام مي توان به ايجاد محيط هاي اخلاقي قوي تر كه حمايت كننده و زمينه ساز رفتار اخلاقي هستند و به نوعي نگه دارنده و تقويت كننده اخلاق در سازمان هستند، كمك نمود و از آن طريق باعث كاهش خستگي هيجاني شد.