طلاق و شرايط صحت آن در قرآن و قانون مدني

«طلاق» ايقاع تشريفاتي بوده و صرفاً در عقد نكاح دائم جاري شده و در نكاح منقطع جاري نمي‌گردد. طلاق از احكام امضايي بوده و از احكام تأسيسي نمي‌باشد. طلاق حقي است كه به مرد اختصاص دارد و شارع و قانون مدني چنين حقي براي زن بلادليل نشناخته است. طلاق حقي غير مالي بوده و قابل انتقال و قابل اسقاط نيز نمي‌باشد. دين مبين اسلام، طلاق را تأييد نموده و در قرآن آيات متعددي در سوره‌هاي بقره، نساء، احزاب، تحريم و طلاق به آن اختصاص يافته است. در قانون مدني نيز موادي به طلاق تخصيص داده شده است. طلاق داراي چهار ركن اساسي: طلاق دهنده، زن طلاق داده شده، صيغه طلاق و شاهد گرفتن بر صيغه طلاق مي‌باشد. براي صحت طلاق، اركان آن بايد موجود بوده و هر يك شرايط خاص خود را داشته باشد در غير اين صورت طلاق واقع نشده و باطل خواهد بود.