جستاري در بايسته‌ها و آثار تجسس از نگاه قرآن و كتب اربعه

جايگاه و آثار تجسّس يكي از مسائل مهم و تأثيرگذار در مناسبات اجتماعي است چراكه حفظ امنيت و ثبات جامعه، جلوگيري از بر هم خوردن نظم عمومي و ديگر مصلحت‌ها اين امر را اجتناب ناپذير مي‌سازد. فقها به استناد آيه دوازدهم سوره حجرات و احاديث متعدد، تجسس را حرام مي‌دانند. همچنين تفتيش عقايد و اسرار و خطاهاي مؤمنان و نيز افشا و آشكار كردن آن‌ها، با استناد به آيات قرآن، از جمله آيه نوزدهم سوره نور، حرام است. اين مقاله با استفاده از منابع اسنادي و كتابخانه‌اي و به روش توصيفي تحليلي در صدد يافتن پاسخ به اين سؤال مي‌باشد كه بايسته‌ها و آثار تجسس در ديدگاه نويسندگان كتب اربعه چيست؟ داده‌ها حاكي از آن است كه در اين كتاب‌ها وظائف و بايسته‌هايي را براي مؤمن در خصوص تجسس مشخص نموده و با توجه به عموم آيات و روايات و حكم عقل و سيره، به طور مطلق حرام و ممنوع شمرده شده است.